I Ciebie Czcigodny Dziadku Tadeuszu Lorbiecki Rodowa Duma Mocno rozpiera

 

I Ciebie  Czcigodny Dziadku

Tadeuszu Lorbiecki

Rodowa Duma

Mocno rozpiera

I dumne są z rodu

Twoje każde Dziecko

I Córka i Syn

I Wnuczka i Wnuk

A ich prawie

Po około dwunastu

Bo oto wiedzą że

Państwo Lorbieccy

To prastary Ród Pomorski

Ród Kociewski

Ród Kaszubski

I zanurzają w historii dłonie

I zanurzają w historii głowy

Bowiem gdy Ród

Jest z taką historią

Od Króla Sasa  aż

To przecież nie sposób

Nie sposób nie znać

Tej całej przebogatej historii

 

To trzeba wiedzieć

Tak samo wiedzieć

Kto po kim nastał

I kto kiedy nastał

A to są przecież

Setki i dziesiatki lat

I od Ciebie

Czcigodny Dziadku Tadeuszu

Czcigodny Nestorze Rodu

Każdy od Ciebie

Chce ten Rodowy Herb dostać

Bez tego herbu bowiem

Wytrącony jest

Z Historii Rodu

A tu są jeszcze 

Są jeszcze i  koneksje

Dobrze więc przeto

Znać także i to

Koneksje przecież

To jest to 

Co winno zawsze

Jednoczyć Rodzinę

I dobrze znanym

Czynią cały Ród

No i ta duma

W każdym pokoleniu

Na całym Kociewiu

A i na Kaszubach

Liczył się ów

Dobrze znany

W każdym wieku

Lorbiecki Ród

Liczny i zaradny

Jako ten rój pszczół

W Prastarej Barci

I w służbie dla kraju

I służbie dla Regionu

W każdym Pokoleniu

Był w Rodzie Lorbieckich

Patriotyczny  a i bardzo

Religijny Duch

Dziadek Tadeusz Lorbiecki

Mocno trzyma lejce

W swojej senioralnej dłoni

A i szablą nieraz

Koło ucha machnie

Gdy w sprawach ważnych

Ważnych dla Rodu

Ważnych dla Rodziny

Ważnych dla Kraju

Gdy i teraz przypadkiem

Któryś z Lorbieckich

Nieopatrznie zaśnie

Tu ma być wszystko

Zawsze w pogotowiu

Bowiem  Czcigodny

Nestor Tadeusz Lorbiecki

To i Wielki Łowczy 

W Piasecznie

A był ongiś i wójt i sołtys

A i z komuną

By nie ucierpiały

I Ród i koneksje

Jakoś zawsze 

Ułożył się

Nie to by

Podstępnie i chytrze

Jednak zawsze

 Uczciwie  szczerze i dobrze

Aby zawsze swój rozum mieć

I jak Bóg na Niebie

Sobą być zawsze

Bo przecież gdyby

Inaczej było

Na swój Herb Rodowy

Nie mógłby patrzeć

 

I jest  w nim jednak

Ta Szlachecka Dusza

Dusza Polska

Katolicka i Sarmacka

A i ta Duma która go

Rozpiera do dzisiaj

I tak będzie zawsze

Aż do końca świata

 

A tutaj radość

Polski coraz więcej

I Rząd Nasz Polski

I Nasz Polski Parlament

I coraz pewniej

Do każdego dnia

Wkraczają Polskie Porządki

Choć owszem

Także i dziś

Są jeszcze tacy

Na Moskwę i na Berlin zapatrzeni

I za judaszowe srebrniki

Także i tu w Piasecznie

Próbują jeszcze

Czynić te ostatnie 

Swoje podrygi

I próbują jeszcze  czasami

Czynić jakieś zamieszanie   

Nie do nich jednak

Ów ten czas należy

Inna epoka i trendy inne

Tutaj w Studzience

Przy Sanktuarium

Najświętszej Maryi Panny

Z jednaką siłą

Bije Nasze Polskie

Polskie Źródło Wiary Żywej

Jako to pierwsze

Daleko przed wiekami

I to takze zapisane jest

Po wieków wiek

W Piaseckim Rodowym Herbie

Rodu Lorbieckich

 Ilustracje

Archiwum Internetowe

Herbarz Szlachty Kaszubskiej

Herbarz Szlachty Pomorskiej

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Paweł Lorbiecki

(Wyszperane w archiwach informacje

O Herbie Lorbieckich )

Tekst

Stanisław Józef Zieliński