A do Piaseczna zawsze po drodze

  Kiedy w czas  Wszystko zasiane To i los   Nie taki   trudny Bo w porę  Przychodzą Dzieci A zaraz za Dziećmi Przychodzą Dzieci Ich Dzieci A więc Przychodzą  Wnuki A właściwie To zawsze tak  W Piasecznie było Każdego w swoim czasie Uroczyście dostojnie Bocian przynosił    I dziś patrzysz Tadeuszu Przez swe okno Ku Studzience Czy nie zbliża się Ku Tobie To szczególnie Drogie Serce   Kiedy tylko czas pozwoli Czas napięty A i czasem Nieco trudny Drogą prosto Od Studzienki Miejsca Cudownych  Objawień Królowej Pomorza Królowej Piaseczna Sypią się  Prosto  Do Ciebie  Dziadku Tadeuszu Ukochane Twoje Wnuki   I zajmują całą izbę Pryska smutek i nostalgia I już całkiem inny żywot Wszystko nagle Tonie w żartach I sam   jesteś także młodszy Bo inaczej przecież trudno Bo nie sposób nie dorównać Nie dorównać  Swoim Wnukom   W owych żartach  I dowcipa...

  W tych relacjach Między nami Jest harmonia I jest ład Lecz w relacjach I w rodzinie Jest ten bliższy I ten nieco Dalszy świat Ewa z Mężem Krzysztofem To  wiadomo Mówisz mi nagle  Mimochodem Seniorze Tadeuszu Są  w dwóch państwach Kiedy w którym Któż to wie Wpadną czasem Na podwórko Mimo woli Mimochodem Tylko co im drzwi otworzę A oni znów Gdzieś gonią dzień Po Piasecznie i po Nowem Jednakże bardzo ich Oboje rozumiem Bo i tam za granicą Też są Nasi Najbliżsi I to już w mocno  Podeszłym wieku Też wymagają tej Szczególnej opieki   Opieki i troski Nie jutro Nie pojutrze Lecz zaraz natychmiast I takie to obowiązki mają I Moje  Dzieci I Moje Wnuki I Moje Prawnuki Każde z nich Już ma swój świat I ten impet I ten wigor Czułbym się już Na poboczu Lecz na szczęście I nade mną Tadeuszem Bóg troskliwą pieczę ma   Moja wnuczka Karolina A i pozostałe Wnuki Ale także i Prawnuki  Każde z nich ...