♥ღ♥ JAK PACIORKI RÓŻAŃCA ♥ღ♥

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

I przegonił mnie we wzroście Przyznaje z nostalgią Mama Krzysia Pani Krystyna Luchowska

Obraz
  I przegonił mnie we wzroście Przyznaje z nostalgią Mama Krzysia Pani Krystyna Luchowska I we wzroście Przegonił także Swego Ojca Ferdynanda I w działaniu A i w myślach I co mówi Wszystko jasne Pełne zdanie I do końca I co zacznie to przed czasem Wieńczy dzieło W swoich dłoniach   Pyta Pan mnie Kiedy zaczął Kiedy ten początek drogi Z chwilą przyjścia na ten świat Gdy człowiek dobry To to idzie z nim Przez wszystkie lata I jest zawsze Człowiek dobry   Czy ode mnie Ma to wszystko Czy od Ojca Czy od Boga Przyszedł tu   już Z pewną misją Kiedy nawet nie wiem sama Kiedy mogło się to zdarzyć Kiedy po raz pierwszy Popróbował był Tych Naszych  Piaseckich Drożdży Popróbował aż Po całe podniebienie I już od tamtego czasu Rozkoszuje się W tych naszych Piaseckich Drożdżach A degustował w nich przecież   I Jan Ejankowski Wieloletni dyrektor  Tutejszej Szkoły I degustował w tyc...
Czytaj więcej

Modrakom z Pelplina Powierzmy świat cały

Obraz
  Modrakom z Pelplina Powierzmy świat cały A wnet   wszędzie zapanują I radość I taniec I śpiew I w tym świecie Każdy będzie szczęśliwy Bowiem każdy dzień Będzie li tylko Szczęśliwy dzień   Odejdą zewsząd Niewola i głód I ta ciągła troska W tym ciągłym strachu O jutro i o dziś Odejdzie do lamusa Świat pełen absurdów Pełen przeróżnych Śmiercionośnych sprzętów A zapanuje Zapanuje na zawsze Harmonia i ład Także i w Syrii I Na Ukrainie   Bo szczęście światu Ten tylko dać może Kto sam szczęśliwy I w samym sobie Ma to czyste pragnienie By światu dać z siebie Co w nim i piękne i dobre Dać światu z siebie Serdecznie i szczerze Niechaj świat cały Oddycha pokojem Na zawsze I na dobre Niechaj oddycha Oddycha samą radością Oddycha pięknem Powierzmy świat cały Modrakom z Pelplina Pelplin jakże radosny dziś gród W Pelplinie  w centrum Była zawsze scena A co na scenie Jeden wielki ul ...
Czytaj więcej

I Ciebie Czcigodny Dziadku Tadeuszu Lorbiecki Rodowa Duma Mocno rozpiera

Obraz
  I Ciebie   Czcigodny  Dziadku Tadeuszu Lorbiecki Rodowa Duma Mocno rozpiera I dumne są z rodu Twoje każde Dziecko I Córka i Syn I Wnuczka i Wnuk A ich prawie Po około dwunastu Bo oto wiedzą że Państwo Lorbieccy To prastary Ród Pomorski Ród Kociewski Ród Kaszubski I zanurzają w historii dłonie I zanurzają w historii głowy Bowiem gdy Ród Jest z taką historią Od Króla Sasa  aż To przecież nie sposób Nie sposób nie znać Tej całej przebogatej historii   To trzeba wiedzieć Tak samo wiedzieć Kto po kim nastał I kto kiedy nastał A to są przecież Setki i dziesiatki lat I od Ciebie Czcigodny Dziadku Tadeuszu Czcigodny Nestorze Rodu Każdy od Ciebie Chce ten Rodowy Herb dostać Bez tego herbu bowiem Wytrącony jest Z Historii Rodu A tu są jeszcze  Są jeszcze i  koneksje Dobrze więc przeto Znać także i to Koneksje przecież To jest to  Co winno zawsze Jednoczyć Rodzinę I dobrze z...
Czytaj więcej